کشاورز، در زمین بذر می کارد و صبر می کند تا خدا گیاه را از دل تاریک خاک برویاند و او از محصولات خود سود ببرد!و امام؛ باغبان است که در جان اهالی زمین، ،بذر عشق می کارد تا خدا نهال انسانیت را در نهانخانه دل ها برویاند؛
امام باران است که با نور ایمان ومعرفت و صبر، نهال سبز عشق را در جان انسانها آبیاری می کند تا در مقیاس ابدی قد بکشند و در بُعد انسانی خود به ثمر برسند!خانم زیور برماسیان از کهکیلویه و بویراحمد، کشاورز بود، وقتی پرزنت شد، و برای او از امام زمان، از باغبان جهان و باران مهر او سخن گفتیم، روی صندلی افتاد و با گریه شدید گفت چند قدم عقبتر داشتم با امام زمان صحبت می کردم…او می گریست و من چند قدم پشت اشک های او، دست باغبان را می دیدم که چگونه نهال عشق را در جان انسان ها، آبیاری می کند…او رفت… من ماندم و یک دنیا انتظار و خیالِ سبز ظهور …
